Over Sigrid

Sigrid Brosi

Ik ben Sigrid Roolvink (1980). Werkzaam als geregistreerd jeugd- en gezinswerker en verlies- en rouwbegeleider. Samen mijn man, onze twee kinderen en onze gezellige Labradoodle wonen wij in Nieuwegein.

Ik heb jarenlange ervaring als hulpverlener in de psychiatrie. Waarin ik mij gespecialiseerd heb op het gebied van eetstoornissen, systeemgericht werken en verlies- en rouwbegeleiding.

Mijn passie voor het werken met kinderen, jongeren en hun ouders op het gebied van verlies en rouw is ontstaan doordat er in mijn naaste omgeving veel verlies- en rouwsituaties voor kwamen. Wat mij en mijn naasten heeft geholpen is om met elkaar in verbinding te komen rondom de verlies-en rouwsituatie.

Verlies en rouw zijn verbonden aan het leven. Het verliezen van iets of iemand die dierbaar voor je was en waar je grote emotionele waarden aan hecht heeft veel impact op je (dagelijks) leven. Een verlies raakt je, beïnvloed hoe je je voelt en hoe je in het leven staat. Het kan je uit balans brengen even even niet meer weten hoe je je leven vorm wil of kan geven na deze ingrijpende gebeurtenis. Niet alleen wanneer de verlies en/of rouwsituatie zich in het leven heeft genesteld, maar ook de periode ervoor. Hoe geef je vorm aan het naderende verlies?

Mijn ervaring is dat na krijgen van slecht nieuws veel mensen niet weten wat ze kunnen doen. Er ontstaat een periode die vaak onzeker en spannend is. Voor degene de persoon die het leven moet los laten. Veel zorg en tijd gaat er naar de geliefde persoon die het slechte nieuws heeft gekregen. Hoe kunnen we deze impactvolle gebeurtenis dragend maken? Voor de geliefde en de kinderen en volwassenen om de geliefde heen? Wat en hoe vertellen we de kinderen het slechte nieuws? Hoe kunnen we het kind voorbereiden om de naderende dood? Hoe kunnen we antwoorden geven op de vragen van het kind? Hoe kunnen we reageren op eventuele angsten? Dit zijn voorbeelden van vragen waarbij ik ondersteuning kan bieden.

Persoonlijk hecht ik veel waarden aan het maken van (tastbare) herinneringen voor later. Liefde voor later. Deze herinneringen kunnen van grote steun zijn na het verlies. Door samen met iets tastbaars bezig te zijn, kan het de drempel tot het uiten van emoties verlagen. Te denken valt aan een herinneringen-box, het schrijven van brieven naar elkaar, het maken van een fotoboekje, of bijvoorbeeld het verzorgen van een afscheidsritueel van een groep kinderen. Herinneringen waar het kind(eren) later kracht uit kan putten.

Door in deze laatste fase al met mij in contact te komen als verlies- en rouwbegeleider kan er een vertrouwensrelatie ontstaan in deze zware periode, waar we na het overlijden de begeleiding voort kunnen zetten.